هرگاه مضطرب شدید به خداوند ایمان بیاورید

ما خلاق ترین طراحی وب را ارائه می دهیم.

خداوند
11 اردیبهشت 1399 | | مقالات |

اگر به خداوند ایمان بیاورید هرگز مضطرب نمی‌شوید.وقتی در خداوند غرق می‌شوی،خداوند نیز کل وجودت را فرامی‌گیرد.
آنگاه قدرت تو و خداوند یکسان است.قدرت شفابخشی می‌یابی و از هر مرض ایمن می‌شوی.ترس و مرض و بیماری،تشویش و اضطراب،همه‌وهمه بخاطر دوری از خداست.

خداوند

وقتی به قدرت پول و دارایی و دوستانت ایمان آورده‌ای،چگونه می‌خواهی از بیماری‌ها و امراض رهایی یابی؟وقتی دغدغه‌ی هرروزت هوس‌ها و خواسته‌های نفس سرکش خودت‌است و حتی ذره‌ای به فکر برادران و خواهران سرزمینت نیستی،چگونه می‌خواهی از آرامش خداوند بهره‌مند شوی؟

هر لحظه با رویاها و آرزوها و تخیلات و تفکرات خود زندگی می‌کنی و فقط‌همین‌ها را واقعی می‌پنداری.حال‌آنکه خود را در زندانی حس می‌کنی که اجازه‌ی رفتن به سوی رویاهایت را نمی‌دهد و این زندان روح‌است.

هوس‌های زودگذر دنیوی بر روح ما تاثیر میگذارند

هنگامی که روح تو زندانی هوس‌های آنی و زودگذراست،بالاترین مقام دنیایی هم،بی قراری قلبت را درمان نمی‌کند.

خداوند

هرلحظه احساس غم ودلتنگی داری،اما دلیلی برای آن نمی‌یابی،به هرگوشه ی زندگی که می‌نگری کمبودی نمی‌یابی،اما دلت آرام نمی‌گیرد.

این ناآرامی درون توست،که چیزی کم دارد،اتصالی می‌خواهد،اتصال به منبع خود و تو با اتصال به افکار بیهوده و پوچ وغرق شدن در دنیای مادی و هواس پنجگانه،این موهبت را از خود دریغ کرده‌ای.

به مرور قلب خود را بیمار ساخته‌ای،همچون کودکی که او را از پدر و مادرش گرفته باشند و در اتاق تاریک و نموری زندانی کرده‌باشند.تو روح خود را در قفس جسم زندانی کرده‌ای و بالاترین اندیشه‌هایت،خوردن و خفتن و ارضاء شهوت است.

خداوند

روح تو به بیش از اینها نیاز دارد.روح تو پرواز می‌خواهد،پروازی ورای نفسانیات،پروازی به سمت معبود،روح تو اتصال می‌خواهد،اتصال به خالق،اتصال به خداوند و تو هرگز حتی به این موضوع فکر نکرده‌ای و احتمالا آگاهی لازم را هم نداری.

روح تو بی‌انتهاست،تو نیز بی‌انتها هستی،اگر خداوند نامتناهی درونت را بیابی،آنگاه شکوه و افتخار تو را پایان و نهایتی نیست. شعور و معرفت تو دروازه‌ی ورود به تجلیات و بیان توست و هرآنچه در ذهن ببینی همان خواهد‌شد.

خداوند

اگر تو در ذهن زندگی را زیبا می‌بینی،به چشم هم زیبایی را خواهی‌دید چراکه آنچه در ذهن می‌پرورانی را در زندگی خود خلق خواهی‌کرد.

اما در این همه‌سال ما انسان‌های روی زمین با زندگی خود و فرزندانمان چه کردیم؟

ما با افکار بیمارگونه،با افکاری که ناشی از کمبود و تنگ نظری بوده و هست،چیزی جز بیماری و جنگ و خونریزی و ترس و گناه و ویروس خلق نکردیم.آنچه می‌بینیم نتیجه‌ی افکار مشوش خودمان است.

حال چه میشود کرد؟ چاره چیست؟

حال بایستی این ویروس خودساخته را خود از بین ببریم،چگونه؟همانطور که بوجود آمد.

ما با دوری از ذات پاک الهی و پیوستن به افکار باطل و شهوانی،افکار پوچ و مملو از ترس و اضطراب باعث به‌وجود آمدن هزاران ویروس ذهنی و فکری شدیم.حال این ویروس کرونا، نمونه‌ای کوچک از ویروس‌های ذهنی تک تک ماست.

خداوند

آنچه در ذهن می پروراندیم را برروی زمین خلق کردیم و حال تنها با اتصال‌به ذات پاک خداوند است که می توان زمین و زمینیان را از اثرات این ویروس و همه ی ویروس‌های ذهنی پاکسازی کرد.

اتصال به خداوند خالقی که جز خوبی نیست و نمی‌آفریند،که اگر در او غرق شوی پاک و زلال خواهی‌شد.

خداوند

اتصال به خداوندی که روشنایی و پاکی‌اش همه امراض و سیاهی‌ها را شفا می‌بخشد و نور به ارمغان می‌آورد.

ما از همان آغاز هستی به این نور متصل بودیم و خود نیز قدرت شفابخشی داشتیم،اما غرق شدن در دنیای مادی و نفسانیات،چنان دیوار قطوری دور روحمان کشید که از دیدن نور محروم ماندیم و روز به ‌روز بیشتروبیشتر در سیاهی غوطه‌ور شدیم.

خداوند

حال ای خداوند اکنون در سراسر این کره ی خاکی نام قدوس تو را صدا می زنیم. پدرجان امید ما به انسان نیست بلکه به محبت مسیحایی توست.اکنون زن،مرد،پیر،جوان،سیاه،سفید،به‌روی زانوانمان آمده‌ایم و دست‌های خود را به سمت تخت پرفیض تو برافراشتیم.

ای خداوند زنده،می‌دانیم برای تو مهم نیست به چه سمت ایستاده یا نشسته‌ایم،برای تو قلبی با توبه‌ی واقعی مهم است.در هرموقعیتی.ای خداوند ما را از دردهایمان نجات ده،امروز بیش از هر زمان دیگر به تو نیازمندیم.ای شاه شاهان بر ما رحم فرما.

نویسنده: الهه اکبری

نوشتن یک دیدگاه